Gümbet’teki dairenin televizyonu kısık seste açık kalmıştı. Cemil, koltukta oturmuş, ekrana bakıyordu ama hiçbir şey izlemiyordu. Saat gece yarısını geçmişti. Telefonuna kısa bir mesaj yazdı.
Kadın, kapıyı çaldığında Cemil açtı. Adı Pınar’dı. Kapüşonlu bir sweatshirt, spor ayakkabı, yorgun gözler. İçeri girdi, kapüşonu indirdi ve koltuğun diğer ucuna oturdu. “Ne kadar?” diye sordu. Cemil “Bir saat” dedi.
Televizyonun sesi arada bir duyuluyordu. Pınar, “Ne izliyorsun?” diye sordu. Cemil omuz silkti. “Bilmiyorum.” Pınar gülümsedi, daha fazla sormadı.
Bir süre sessiz kaldılar. Pınar ayağa kalktı, mutfağa gitti, su içti, geri döndü. Cemil ona baktı. “Sen burada mı yaşıyorsun?” diye sordu. Pınar “Evet” dedi. Detay vermedi.
Saat dolmadan Pınar ayağa kalktı. “Ben çıkıyorum.” Cemil onu kapıya kadar geçirdi. Pınar dönerken “İyi geceler” dedi. Sonra merdivenlere karıştı.
Cemil kapıyı kapattı, televizyonu kapadı. Telefonundaki isim duruyordu: Bodrum Escort – Pınar. Gümbet’teki o bir saat, ne bir konuşma ne de özel bir andı. Sadece birinin yanında, gece yarısı, televizyonun sesiyle oturmaktı. O kadar.